ВялІкая Вайна РасІІ І ТалІбађ

   А значыць яна і павінна стаць каралевай!
   Уладзімір з сумневам паківаѓ галавой:
   - Мужчына павінен іх трымаць у руках!
   Раман паціснуѓ плячыма і заѓважыѓ:
   - А можа, лепш наогул без камандзіра! Будзем жыць як дзікуны ці Рабінзоны. У гэтым раі!
   Анастасія кіѓнула:
   - Ды гэта было б крута!
   Юры прапанаваѓ:
   - Давайце можа быць у футбол пагуляем?
   Уладзімір пакруціѓ галавой:
   - Няма ѓ нас мяча!
   Дзяѓчынка заѓважыла:
   - Можна са лупіны зрабіць!
   Хлапчукі-спецпрызнаѓцы змагаліся на руках, і гулялі ѓ лавіткі. Гэтак жа ѓжо некаторыя спрабавалі развесці агонь трэннем і вывастрыць дубінкі.
   Раман заѓважыѓ, усміхаючыся:
   - Можа гусеніцу засмажым і паямо мяснога?
   Уладзімір гулліва праспяваѓ:
   - Усё лічаць і ѓзімку і вясною,
   Нязменнае меню маё мясное!
   Анастасія хіхікнула і адзначыла:
   - З нас так дзяцінства і прэ!
   Юры кіѓнуѓ:
   - Быццё вызначае прытомнасць!
   Уладзімір стукнуѓ кулаком па дрэве і рыкнуѓ:
   - Хопіць! Давайце хлопцы без лішняга глупства! Я ваш камандзір! І анархія не дапушчальная!
   Юры і Раман хорам адказалі:
   - Забудзься кім ты быѓ! Тут мы ѓсё роѓныя!
   Анастасія кіѓнула і дадала:
   - А гусеніцу паспрабуем, і разам з ёй коніка.
   . РАЗДЗЕЛ Љ 2.